Dag kinderen, dag Rotterdam!

Afscheid nemen. Het moet helaas bijna. Ik heb nu een heel jaar erop zitten met mijn groep 3 in Rotterdam. Uiteindelijk is mijn laatste dag op de school daar, en dan komt het moeilijkste. Normaal heb ik er niet zoveel moeite mee. Maar dit keer is het anders. Dit is namelijk de eerste keer dat

‘Gaan jullie alsjeblieft slapen?’

Ik kan mij nog goed herinneren dat ik in Londen was met mijn klas. Het was in december, havo/vwo 3 en we waren met de bus en de boot gegaan. Het was een leuk uitje van school. We moesten het wel doen met het budget van school, dat was niet zo veel… Eigenlijk helemaal niets.

Naamkaartjes

‘We hebben onze naamkaartjes!’ zei ik tegen mijn medestudenten op onze stageschool. Elke keer als wij op school komen zien we een bord met wie er aanwezig zijn en wie er afwezig zijn. Als je aanwezig bent, schuif je je naam naar aanwezig. Dit is als er brand is en de brandweer weet hoeveel mensen

Opa&Opa dagboek: Grenzen stellen

Lieve Opa&Opa, Waar te beginnen over vorige maand… Ik ben weer eens over mijn grens heengegaan. Januari ging niet goed en ik ben erg blij dat die maand is afgelopen. De laatste stageweek kwam er aan, maar ik moest eerst een toets maken. Het weekend daarvoor ging ik leren voor dat tentamen, maar ik voelde

Stage in Rotterdam-Zuid

Geloof het of niet, maar mijn begeleider op stage zei dat ik hier een artikel over moet schrijven. Ik geef sinds het begin van mijn derde jaar op de pabo, les in Rotterdam-Zuid. Ik moet zeggen dat het wel een beleving is geweest. Er gebeurt genoeg hier en soms is het wel allemaal te veel.

Zo voelt het als je geen keuzestress hebt

Het hbo bereidt je voor op de tijd hierna. De tijd van oriënteren, solliciteren en het serieuze werk: een baan. Maar wat nou als je twijfelt aan je kwaliteiten, ervaring, kennis en keuzes? Dán hoor je bij het merendeel van de hbo-studenten. Want wat er na je opleiding gaat gebeuren is vaag, onvoorspelbaar en soms