Uitstellen is ook nodig

“Van uitstel komt afstel!” Werd door menig volwassene naar me toe geslingerd door de jaren heen. Het is een geliefkoosde term, gebruikt door ouders, grootouders, leraren en werkgevers. Elke (studie)loopbaanbegeleider heeft er wel eens een les aan gewijd en één van de eerste tips in ‘self-help’ boeken is dan ook: “Stel niet uit! Doe je

Ik verklaar mijn nee tegen die van Nashville – COLUMN

Van Gereformeerde Gemeente tot Vrij Evangelisch waren ze. De handtekeningen onder de Nederlandse Nashville-verklaring, een pamflet dat homoseksualiteit, biseksualiteit en transgenderschap aanvalt als ‘misvorming van seksuele verlangens’ en min of meer zegt dat deze ‘gevoelens’ weg te nemen zijn als je maar hard genoeg bidt. Mijn lippen staan strak op elkaar. Mijn ogen rollen bijna

Waarom de lat mij dwars zat – COLUMN

Geen idee wat ik met mijn leven aan moet… En zo heb ik het ook graag. Als aan mij gevraagd wordt wat ik na mijn opleiding wil doen zeg ik nog steeds “geen idee” en ik vind het heerlijk. Tuurlijk, soms raak ik verdwaald in een leeg, doelloos gevoel, maar dan herinner ik mezelf eraan

Best behoorlijk, die winterdipjes – COLUMN

“Last van een winterdepressie? Wordt productiever met licht!” Zo schreeuwt een advertentie mij even deze boodschap toe. Ik knipper, neem een slok van mijn thee en verslik me even vakkundig in de hete vloeistof. Lampen die depressie kunnen genezen? Wat is dat voor onzin! Even later kom ik tot bedaren en kijk ik glazig voor

Presterend de burn-out in – COLUMN

Daan studeert journalistiek en hij deelt om de week zijn ervaring omtrent depressie en burn-out. “Ik ben niet goed genoeg” is een zin die ik heel goed ken. Een beetje te goed zelfs. Maar alleen ben ik niet, dat weet ik inmiddels. Volgens de NOS vallen studenten ‘met bosjes’ in de mentale problematiek. Burn-outs, depressies

Dag Tim

Tim. Ik luister naar je muziek terwijl het spoor onder me doorschiet en de woorden via mijn vingers de weg naar het laptopscherm voor me vinden. Vrijdagochtend was je nog bewoner van onze planeet. Vrijdagavond niet meer. Of je zelf de dood opzocht of het einde jou inhaalde is nog even de vraag, maar feit

COLUMN: Stop met staren, start met steunen

Er staat een ambulance bij het station. Aan het perron staat een trein die al lang weer weg had moeten zijn. Een wat bleke vrouw wordt door mensen in felgekleurde kleding uit de trein in een rolstoel gehesen. Mijn hart gaat sneller kloppen. Het kleine jongetje in mij wil ernaartoe rennen en helpen. Maar ik

Floortje

Floortje. Het einde van de wereld werd bijna het einde van haar wereld. De ambassadeur van het rode kruis reisde door Jemen voor een aflevering van haar (met een televisiering bekroonde) reisprogramma toen de burgeroorlog haar inhaalde. Al sinds 2015 vechten de inwoners van het Arabische land elkaar de pan uit. Het resultaat is een

COLUMN: Vuur

Van ons allemaal heeft m’n moeder het denk ik het moeilijkst met m’n vaders ziekte. Als ik haar soms hoor praten is het alsof ze al afscheid aan het nemen is van de man die mijn vader ooit was. Die persoon bestaat nog wel maar steeds minder. Steeds meer komt een man daarvoor in de

COLUMN: Cadeau

Ik houd de deur van de auto open terwijl mijn vader instapt. Zelf ga ik achter het stuur zitten. Binnenkort is m’n moeder jarig dus vanmiddag ga ik met m’n vader zijn cadeau voor haar uitzoeken. Terwijl we het dorp uitrijden vertelt m’n vader op zijn soms wat onsamenhangende manier over hoe het er hier

COLUMN: Tuin

Ik kom beneden. M’n vader zit op z’n vaste plaats op de bank: in de hoek, arm op de leuning. Hij begroet mij met zijn dagelijkse retoriek. “Zo, ook weer wakker?” Het is m’n moeders werkochtend, dus vanmorgen let ik een beetje op. Terwijl ik mijn ontbijtje klaar maak is m’n vader uitgerust van het