“Het universum vindt het denk ik erg leuk om mijn geduld te testen.”

Moe, chagrijnig en niets kunnen hebben van je klasgenoten of familie. Klinkt bekend? Ik las ergens dat je dat winterdipje zou kunnen voorkomen met een positieve mindset. Het lijkt me sterk maar ik deins nergens voor terug: Challenge accepted!

Woensdag

“Het heeft geen zin om in je hoofd dat meisje uit te schelden Tam, zij kan er ook niets aan doen.” Ik voel al wat irritatie opborrelen en probeer mezelf in bedwang te houden. Maar erg lang hou ik dat niet vol. De bus is na zes minuten vertraging eindelijk gearriveerd, maar de chauffeuse moet kennelijk nog leren hoe ze fatsoenlijk een bus moet besturen. Mijn trein halen gaat krap worden. “Als dat wijf nou een beetje doorrijdt kan ik mijn trein nog halen. Zo moeilijk kan het toch niet zijn om een bus te besturen? Kom op zeg, een beetje gas erop. Het is groen meid, optrekken die handel.”  Mijn goede voornemens om positief te blijven werden vandaag gelijk beproefd.

“Ik voel al wat irritatie opborrelen en probeer mezelf in bedwang te houden.”

“Nee, nee, nee, nee, dit gebeurt niet echt.” Ik kom echt nooit te laat op school, mijn hele middelbare schooltijd ben ik niet 1 keer te laat geweest. Je snapt dus wel dat ik dikke stress heb. Ik realiseer me heel goed dat ik de les toch niet meer ga halen, en voor dat ene lesuurtje heeft het ook geen zin om nog later te komen.

Ik pak mezelf weer even bij elkaar, ga een lekker koffietje halen bij de Starbucks en wacht weer op de bus terug naar huis. Lucky me, de bus gaat over 10 minuten. Een kwartier later is de bus er nog steeds niet, het universum vindt het denk ik erg leuk om mijn geduld te testen, maar ze gaat verliezen. Want ik ben ondertussen helemaal zen en wacht geduldig op de volgende bus.

Donderdag

Het is wederom een heerlijke start van de dag als we op school komen en blijkt dat het eerste uur niet doorgaat en we twee uur langer in ons bed hadden kunnen blijven liggen. Maar, omdat ik nog heerlijk in mijn positieve flow ben, gaan we onze tijd opvullen met jawel, de Mc-Donalds. Een vriendin zegt dat ze gewoon vrolijk en positief wordt van mijn vibe. Mijn dag is helemaal gemaakt! Wat voelt het lekker om gewoon positief te zijn. Ik ben in maanden niet zo vrolijk geweest als vandaag en wat doet dat me goed.

Vrijdag

Ik word wakker en wil eigenlijk gelijk weer gaan slapen. De dag is lang. Rond half zes ‘s middags stap ik eindelijk weer in de trein richting huis. Samen met mijn studiegenoot ga ik zitten bij een ander meisje. (de trein is helemaal vol, dus erg veel keus hadden we niet)

Het meisje tegenover mij strekt haar benen languit en vertikt het om ze in te trekken. Dus ik zit half scheef, mijn ruggengraat gaat het elk moment begeven, ik heb hoofdpijn en krijg de komende anderhalf uur nog geen eten. Blijkbaar staat mijn tas voor het meisje ook nog in de weg, en ze heeft het lef om die nog te verplaatsen.

“Mijn ruggengraat gaat het elk moment begeven en ik krijg de komende anderhalf uur nog geen eten.”

Ik moet me inhouden om niet tegen haar te gaan schreeuwen. Ik praat mezelf een beetje moed in. “Je maakt je hier alleen zo druk om omdat je een lange dag gehad hebt. Zij vast ook. Als er ergens anders een plekje vrijkomt verplaatsen we gewoon even.” Dus als er achter ons twee plekken vrijkomen verhuizen we een bankje naar achteren. Het meisje kijkt me nog één keer venijnig aan, ik lach vriendelijk terug en denk: “Meid, het leven is ook zwaar.”

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.