De schimmel-expert

Met gesloten ogen open ik langzaam het doosje. Er verspreidt zich een rare geur door mijn kamer. Ik houd mijn ogen stijf dichtgeknepen. Na een seconde of twee, doe ik voorzichtig één oog open. Ik staar met opgetrokken neus naar het tafereel voor me. Ja hoor, wéér schimmel. Note to self: bewaar kiwi’s nooit in een afgesloten doosje. Waarom ik dit nooit geleerd heb? Geen idee.

Zo gaat het al een aantal weken met sinaasappels, champignons, theezakjes, koffiefilterzakjes, brood (hoe kon ik weten dat je het niet langer dan vijf dagen buiten de vriezer kan laten?) en ga zo maar door. In mijn hele leven heb ik nog nooit zoveel schimmel gezien als in de laatste paar maanden en ik ben niet gelukkig met die ontwikkeling.

Toen ik nog bij mijn ouders woonde, gruwelde ik alleen al bij het idee dat de yoghurt misschien wel een dagje over datum was. En als het zo was, dan weigerde ik standaard om het nog aan te raken, laat staan te eten. Nog steeds gruwel ik bij het idee van schimmel en vraag ik me af waarom op kamers gaan en een handboek over huishoudelijke dingen niet het standaardpakket is. Maar nu is dit dagelijkse kost voor mij. Noem me maar gerust de schimmel-expert; ik heb het vaker gezien dan me lief is.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.