All you can eat kerksnoep

“Ik ga naar de kerk en ik neem mee: een Psalmboek, mijn Bijbel, een eventuele hoed en een zak met snoep.” Snoep: het tussendoortje dat zo lekker tussendoor kan. De adempauze tijdens een dienst, het voedsel wat de slaapsmaak uit je mond verdrijft.

Er zou een groothandel moeten komen voor kerkvoedsel. Elke kerkbank zou een automaat moeten hebben waar je kunt kiezen uit chocola, snoep of koek. Iets om mee te nemen in de volgende modernisering.

Het dagelijkse snoep
Ik pleit ook voor snoepwedstrijden in de kerk. Om me heen zie ik regelmatig mensen die er een hele opgave van maken om drie rollen in anderhalf uur te verorberen. Dan heb ik het over zekere mannelijke familieleden en vrienden van mij. Een Amerikaanse hamburger-vreet-wedstrijd is er niks bij. In het strijdgewoel bevinden zich Fruitella en Meller (de God van het snoep, wanneer je die doorgeeft is ‘ie leeg voordat de rol weer bij jou is). Gelijkwaardig aan de Meller heb je de Rolo en natuurlijk Mentos, de ouwe gouwe.

De Meller wordt bewaakt met gevaar voor eigen leven. Wanneer de vaderhand richting de snoep God sluipt, slaat de zoon toe. Hij grist de Meller weg, opent zijn mond als een slang en slikt de hele rol in om die daar langzaam te laten verteren. De vader druipt af nu zijn prooi reeds verorberd is en zet zijn zinnen op de Fruitella.

De zoon staat de vader een stuk toe, maar gaat dan met een enorme vaart door met kauwen om zoveel mogelijk Fruitella’s door te slikken voordat iemand anders ze in zijn/haar handen krijgt. De Mentos wordt voor het laatst bewaard, minder culinair dan de Meller, maar wel makkelijker te verteren dan de rest. De Mentos is het toetje na de maaltijd.

Aan het einde van de dienst heeft de zoon zijn ‘dagelijkse snoep’ ontvangen en is de vadermaag extreem leeg en teleurgesteld. Maar niet getreurd, na kerktijd is er taart.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.