(Fe)mail 15: Waarom wordt vreemdgaan steeds normaler?

Bas en Eelkje zijn vrij identiek. Beiden 30 juli jarig ook. Daarom mailen ze elkaar. Over hoe Bas en Eelkje de wereld zien. Het is niet volmaakt. Net als mensen niet volmaakt zijn. En toch duidelijk van elkaar verschillen. Vinden zij. Bas en Eelkje. Die best lijken op elkaar.

Aan: baslovevoetbal@live.nl
Onderwerp: Dit is toch vreemd?!

Toegewijde Bas,

‘’Waar bemoeit u zich mee?’’ Dit is een uitspraak die Kees van der Staaij nog geen jaar geleden naar zijn hoofd geslingerd kreeg, toen hij op kwam voor de huwelijkse trouw. Hij vindt het afschuwelijk dat er grof geld verdiend wordt met reclames van de datingssite Second Love. Vol verbazing heb ik gekeken naar televisieoptredens waar hij met de grond gelijk gemaakt werd.

Ik denk toch dat we het met elkaar eens zijn dat de liefde het belangrijkste is in ons leven. Het belangrijkste in ons leven willen we toch koesteren, bewaren, verzorgen en onderhouden? Ik wil de liefde aaien, kussen, beminnen en bewaken. Mag ik me daar dan alsjeblieft mee bemoeien?

Natuurlijk moet iedereen het voor zichzelf weten. Natuurlijk heeft een relatie af en toe wat spanning nodig. En ik wil helemaal niet de moraalridder uithangen, maar ik hoop dat als ik met lekkende melktieten op de bank zit en mijn lieverd zie (met een te net iets te dikke dertiger buik en kalende achterhoofd), dat ik dan nog steeds denk aan de trouw die ik hem heb beloofd. Want wat stelt trouw nog voor als ik het opgeef? Ik snap ook heus wel dat het vooraf makkelijk praten is. Het gaat me ook niet zozeer om het vreemdgaan op zich, maar om reclames die vreemdgaan aantrekkelijk maken.

‘’Reclame is eigenlijk een arrogant soort bedelaar.’’ Zei Hermans ooit. Het enige verschil tussen reclame en een bedelaar is dat een bedelaar er ronduit vooruit komt dat hij uit is op geld. Bovendien heeft Second Love het niet alleen op je portemonnee gemunt, maar maakt het ook nog het dierbaarste in je leven kapot: de liefde.

Bas, hoe is het mogelijk dat dergelijke datingsites reclame mogen maken en mensen in de verleiding kunnen brengen om iets kostbaars te verpatsen? Natuurlijk kies je zelf bij of er gehoor aan geeft, maar waarom zouden we elkaar hier niet tegen in bescherming nemen?

Moet jij mij het antwoord ook schuldig blijven of hebben de promotors van schuinsmarcheerders het toch bij het rechte eind?

Liefs, je immer trouwe Eelkje

_________________________________

Aan: eelk_horses_xx@hottertmail.com
Onderwerp: RE: Dit is toch vreemd?!

Monogame Eelkje,

Tenminste, daar ga ik vanuit. Want wie vertelt mij dat jij – in al die tijd dat onze vingers zwegen – geen tweede penpartner hebt gevonden? Grote kans dat je er in ieder geval tot bent verleid. We worden inderdaad platgegooid met commercials die vreemdgaan stimuleren. BOB (nota bene gefinancierd door de overheid), Second Love, etc. Als je nog niet het idee had om vreemd te gaan, dan heb je het nu wel.

Ja, ik heb (net als Joram en jij) moeite met het promoten van dergelijke daden. Zo’n vieze fluisterstem die vraagt of ik zin heb in een geniepig avontuurtje. En dan hoef ik mij – als vrijgezel – daar eigenlijk niet eens druk om te maken. Toch doe ik het. Wellicht vanwege de bedelende hypocrisie van de reclamewereld en het willekeurig ingrijpen daarin.

Alcohol in het verkeer en wapens zijn verboden. Logisch dat daar geen reclame voor gemaakt mag worden. Maar hoe zit dat dan met snoep- en sigarettencommercials? Die mogen van de wet ook niet op de buis worden uitgezonden, terwijl de handeling zelf – het roken en snoepen – niet strafbaar is. De reden van verbieden: dergelijke uitingen promoten schadelijk gedrag. Schadelijk gedrag dat legaal is. Net als vreemdgaan (en dan heb ik het over stiekem met een andere partner scharrelen) legaal schadelijk is, maar wel vrij promootbaar. Gek toch?

Ik vind het een lastig vraagstuk. Want als we dergelijke ga-vreemd-oproepen gaan verbieden (wat ik stiekem wel wil), waar ligt dan de grens? Tot we alle reclame verbieden? Want in principe is elke marketinguiting – in welke vorm dan ook – een aanzet tot actie. Of zoals jij zo mooi verwoordde: een stille bedeling om geld. We worden constant bestookt met oproepen tot kopen, aanmelden of vreemdgaan. Maar: uiteindelijk hebben wijzelf de keus wat we ermee doen.

Het probleem ligt dus bij onszelf. Blijkbaar is er een markt voor vreemdgaan. Zijn er duizenden mannen en vrouwen in het geheim op zoek naar iets buiten hun huidige relatie. En spelen commercials van BOB en Second Love daar kneiterhandig op in. Volgens mij kunnen wij en de overheid daarom – in plaats van deze commercials verbieden of passief laten uitzenden – beter investeren in eerlijke liefde. Als een soort tegenbeweging. Niet het slechte verbieden, maar het goede stimuleren. Betere communicatie, juist(!) binnen een relatie, daar knapt ieder stel van op.

Ben je BOB én ga je erop? Zeg het hardop!

Kusjes van je enige echte mailminnaar,
Bas

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.