LHBT: Anders geaard op de CHE

Ad Rem duikt in de wereld van de LHBT-community (lesbisch, homo, biseksueel, transgender)! In de maand juni zal Ad Rem elke week een student interviewen die lesbisch, homo, biseksueel of transgender is. Om aapjes te kijken? Nee. Om een beetje te kunnen begrijpen hoe een christelijke omgeving  (zoals de CHE) ervaren wordt door mensen die ‘anders geaard’ zijn. Deze week gaat de serie van start met een interview met Stefanie (22), student journalistiek.

Hoe kwam je erachter dat je op vrouwen valt?

“Ik was twaalf toen ik voor het eerst verliefd werd op een meisje”, vertelt Stefanie. “Op de basisschool heb ik wel vriendjes gehad, maar dat stelde natuurlijk niet heel veel voor. Toen ik wat ouder werd begon ik mijn gevoelens voor meisjes wat meer serieus te nemen.” Maar om zichzelf als lesbisch bestempelen, zag Stefanie nog niet zo zitten. “Ik noemde mezelf liever bi. Het woord ‘lesbisch’ roept zoveel negatieve associaties op, het heeft een beetje een vies imago, misschien mede mogelijk gemaakt door de media, denk ik. Mensen denken dan al gauw aan een vrouw met kort haar, een beetje dikkig, met een leren jack en een motor, en thuis een kat. Een totaal verkeerd beeld, want niet elke vrouw die op vrouwen valt ziet er zo uit.”

Zelf voldoet Stefanie ook niet aan het ‘stereotype’: “Ik vind make-up leuk en ik speelde vroeger gewoon met barbies. Daarom zag mijn moeder het bijvoorbeeld ook niet aankomen toen ik haar door middel van een brief liet weten dat ik op vrouwen val. ‘Zo ben jij niet’ was een beetje haar reactie. In het begin had ze er dan ook moeite mee, en moest ze er echt even aan wennen. Gelukkig is dat bijgedraaid, ook toen ik een vriendin kreeg.” Toch heeft Stefanie ook wat negatieve ervaringen gehad in verband met haar coming-out. “Op mijn achttiende verjaardag was mijn vriendin voor het eerst bij mijn familie.  Het was heel gezellig, totdat mijn oom uit het niets mijn vriendin begon uit te schelden voor ‘manwijf’. De rest van mijn familie nam het gelukkig voor mij op, maar ik heb sindsdien geen contact meer met mijn oom.”

Hoe wordt er op school gereageerd?

Op school is Stefanie soms wel bang voor bepaalde reacties. “Ik ben soms wel een beetje bang dat mensen het aan mij zien, of dat ze achter mijn rug om praten. In de eerste week van school weet ik nog dat ik meisjes een keer hoorde praten. ‘Als ik een vriendin had die lesbisch zou zijn, zou ik echt niet met haar omgaan,’ zeiden ze. Ik weet niet of het over mij ging, maar ik voelde me toch een beetje aangevallen. Toch denk ik dat mensen die echt problemen met mijn geaardheid zouden hebben, niet zo snel naar mij toe zouden komen, maar achter mijn rug om zouden praten. Maar een groter probleem vind ik echter de ‘tolerantie’ tegenover LHBT-community. Bij het woord ‘tolerantie’ moet ik altijd denken aan drugs. Een beetje een houding van ‘we vinden het niks, maar we laten het maar gebeuren’. Accepteren is iets anders. Ik hoop uiteindelijk dat het meer en meer geaccepteerd mag worden, ook op de CHE.”

Wat voor advies zou je anderen geven die misschien nog in de kast zitten?

“Dat je er geen ‘big deal’ van moet maken. Je maakt het zelf in je hoofd vaak veel erger dan dat het is. Bovendien; als mensen je hierom laten stikken, denk ik niet dat dat de mensen zijn die je überhaupt nog in je leven moet willen hebben. Ik begrijp echter wel het voor mensen die in een christelijke omgeving zitten lastiger is. Daar heb ik zelf geen ervaring mee. Ik zou me alleen niet te druk maken om negatieve reacties, hoe eng het soms ook kan zijn. Mensen die je hierom anders behandelen, kan je denk ik beter niet in je omgeving hebben. Ik zou met name willen zeggen: accepteer jezelf, je bent niet apart, of anders.”

Waarom ben jij niet anders dan anderen?

“Ik val op vrouwen, maar het definieert niet wie ik ben. Ik ben niet anders dan andere meisjes. Ik hou ook van make-up, kleding, en uitgaan. Ik weet niet waarom ik anders ben. Misschien dat de mensen die mij anders zien, dat beter kunnen uitleggen.”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.