Joanne: “Voor de opleiding Leraar Godsdienst moet je stevig in je schoenen staan”

Joanne Siertsema komt vlot aangelopen naar de plek waar we hadden afgesproken. Ze studeert Leraar Godsdienst/Levensbeschouwing en ze zit in haar eerste jaar. Ze heeft net een tentamen achter de rug als we beginnen met het interview.

Een pittige opleiding

“Ik ben dus Joanne en ik ben 21 jaar”, zegt ze lachend. Ze heeft een dikke bos haar, opgestoken in een knot en ze heeft een vrolijk gezicht. “Dit jaar ben ik begonnen met de lerarenopleiding Godsdienst en dat doe ik hier in Ede. Eigenlijk is dat helemaal niet zo in de buurt, want ik kom uit Ommen. Maar omdat dit een christelijke school is heb ik uiteindelijk hiervoor gekozen. Voor deze opleiding moet je namelijk best wel stevig in je schoenen staan. Het is niet zomaar de Bijbel uit je hoofd leren en daar les over geven. Ik leer bijvoorbeeld ook mythes van vroeger die heel erg overeenkomen met de Bijbel, soms vind ik het dan best wel lastig om zeker te blijven van mijn geloof. Hier op de CHE is daar speciale begeleiding voor, en daarom was het zeker een bewuste keuze om hier te studeren. Voor mijzelf heb ik besloten er lekker openminded in te gaan. Zo kan ik juist meer leren over religies, in plaats van dat ik alles naast het christelijk geloof plaats.”

Veranderingen

Joanne vertelt verder over haar keuze voor leraar Godsdienst. “Deze opleiding was eigenlijk niet eens mijn eerste keuze”, lacht ze. “Ik was te laat met inschrijven voor de lerarenopleiding Maatschappijleer, vandaar dat ik hier beland ben. Het is natuurlijk wel een heel ander vak dan Maatschappijleer. Op heel veel middelbare scholen en mbo’s wordt Godsdienst vervangen door Levensbeschouwing. Het is in principe dus wel een opleiding waarvan de banen minder worden. Al helemaal omdat het maar één uur in de week wordt gegeven, het is dus wel handig om hierna nog te gaan studeren. Maar wat dat precies gaat worden weet ik nog niet.”

Meer dan leraar zijn

“Waar ik naar uitkijk zijn de stages. Ik ga binnenkort meelopen bij een opleiding Verpleegkunde. Daar ga ik gesprekken voeren met mensen in overlijdensgevallen. Het lijkt mij pittig, maar ook heel mooi om op die manier iets voor een ander te kunnen betekenen. Ook vind ik dat mooi om te doen omdat het heel anders is dan op een middelbare school of mbo lesgeven. Dit hoort er ook bij, en dat maakt het zo bijzonder. Buiten mijn opleiding om wil ik graag iets voor anderen betekenen. Zo doe ik vrijwilligerswerk in een AZC, en werk ik bij een organisatie die voorlichtingen geven op basisscholen. Ook begeleid ik kinderkampen, dat vind ik het heel leuk om te doen!

In de toekomst zie ik een mooie reis naar Zuid-Amerika wel voor me. En samen met mijn vriend een huisje, boompje, beestje bestaan. Oh nee, liever een boerderijtje”, bedenkt Joanne zich. “En dan met een paard en twee honden.”

Als we afscheid nemen en nog een foto maken zegt Joanne: “Je hebt eigenlijk wel geluk dat je me hebt getroffen. Dit jaar zijn er namelijk maar elf studenten begonnen aan deze opleiding, waarvan er nu nog zeven over zijn. Pittig is het dus zeker.”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.