Religie als Wildersverdelger

“Ik vraag zo debat aan met Rutte over aanslagen Brussel. Hoeveel debatten zijn er nodig voor men erkent dat islam de oorzaak is?#noislam” Dit is wat Geert Wilders twittert na de aanslagen in Brussel. Haat bestrijden met haat, het is de meest effectieve manier om een oorlog te ontketenen. Het cynisme tegen religie neemt toe. Niet alleen tegen de islam, maar ook tegen het christendom, tegen alle religies op deze aarde. Want wat voor een goeds heeft religie nou gebracht?

Dat is de retorische vraag waar veel mensen mee rondlopen. Wat voor een nut heeft religie nou? De kruistochten, aanslagen, Anders Breivik, jihad en extremisme komen allemaal voort uit religie. Wat is ons antwoord als ons gevraagd wordt wat voor een nut het nou heeft? “Nou, religie kan mensen als Geert Wilders tegen gaan en daarmee verdere radicalisering. Met liefde antwoorden op haat.”

Liefde
Eerlijk gezegd ben ik niet echt de persoon die van de daken schreeuwt dat Jezus liefde is. Ook omdat het een hele makkelijke uitspraak is. Het zou al het vreselijke op deze aarde recht moeten breien en dat doet het nou eenmaal niet. Maar wanneer ik zoals gisteren berichten als die van Geert Wilders zie, dan denk ik dat hier onze taak ligt als christenen; om acceptatie te creëren en ‘liefde’ te brengen waar haat zich opstapelt. Die mannen die de afschuwelijke ravage aangericht hebben in Brussel, doen dat niet zomaar. Die zijn niet geboren met haat in hun lijf. Net zoals liefde kan groeien, groeit haat ook. Dieper en dieper in je ziel. En met elke bevestiging boort het zich verder in je wezen.

Wilders wil alle Syriëgangers terug sturen, want anders houdt hij Rutte verantwoordelijk als er in Nederland een aanslag komt. Hij is goed op weg om de terreur nog een zetje in de rug te geven. Elke afwijzing, elke vorm van haat bevestigt bij jonge, Arabische jongens het beeld van het westen; het is anti-islam, veracht religie en laat hun volk stikken. En juist de Syriëgangers laten meer dan wie dan ook zien dat terreur iedereen treft; moslim, christen en atheïst.

Khadija Arib, voorzitter van de Tweede Kamer, zei vandaag: “Hoe dichtbij het ook komt en hoe onveilig het ook voelt, in een open en vrije samenleving als de onze zullen we nooit wijken voor dit soort geweld.” En hier benoemt zij juist het probleem van de kwestie. De open en vrije samenleving, dat is ons grootste wapen tegen radicalisering. Een samenleving waarin er ruimte is voor alle opvattingen en religies. Een ruimte waarin er vrijuit gesproken kan worden over wat ons bezig houdt, als deelnemers aan die samenleving. Wij als christenen kunnen die personen zijn, die de eerste stap zetten om de muren tussen religies af te breken. Het is gemakkelijker om als christen te begrijpen hoe het is om moslim te zijn, dan wanneer je geen enkele religie aanhangt. Omdat je allebei daadwerkelijk gelooft in een hiernamaals en de plicht om het uit de dragen naar de rest van de wereld. Een religie aanhangen is altijd iets geks en voor buitenstaanders soms iets ongrijpbaars. Laten we in het gesprek ‘de haat met haat bestrijden’-ideologie omzetten naar ‘haat met liefde bestrijden’ om zo wederzijds begrip te creëren. Liefde wordt ons overal gepreekt, in de kerk, en pas en te onpas in Facebook en Instagram posts, laat het maar eens zien tot hoever die liefde reikt.

Wij zijn de nieuwe generatie, wij kunnen voorkomen dat er nieuwe ‘Wildersen’ en ‘Trumps’ komen. Wij kunnen de muren tussen religies openbreken. Stel je zelf de cliché vraag: “What would Jesus do?” We moeten ons verenigen, over de muren van ras en religie heen. Een van ons moet de eerste stap zetten, om die ideale staat van een open en vrije samenleving te bereiken.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.