Pyjamaparty op school

Als de tentamenweek niet genoeg reden was, dan wel het feit dat ik moest vieren dat het vrijdag mijn laatste dag als tweedejaars was. Ik besloot dat het eindelijk tijd was om te doen wat al een poosje op mijn bucketlist stond: ik ging in mijn pyjama naar school.

Waarom, Lola? Waarom zou je in je pyjama naar school gaan?

Volgens mij zouden er heel veel problemen opgelost worden. Je kan ’s ochtends langer blijven liggen omdat je niet na hoeft te denken over wat je aan gaat doen, iedereen begrijpt dat je koffie, knuffels of stilte nodig hebt (+koptelefoon op = extra duidelijk) en had ik al gezegd dat je in je pyjama op school zit? Hoe cool is dat!

Afgaand op de blikken die ik kreeg, niet zo cool. Niemand keek me aan met moet-je-die-nou zien-wenkbrauwen. Wel met dit-is-een-beetje-apart-wenkbrauwen. Sommige mensen vonden het echt iets voor mij, anderen vonden het maar raar (oftewel, echt iets voor mij). Logisch, want iedereen begrijpt dat je om in je pyjama rond te lopen een beetje uit je comfortzone moet gaan.

En daar gaat het mis. Want als ik moet visualiseren hoe mijn comfortzone er uitziet, zou ik mijn pyjama noemen. Wat is er fijner dan de combinatie van pantoffels, iets warms te drinken en vrienden? Al die uren dat je bijna in slaap valt in de collegebanken en ligt te wensen dat je dat thuis in bed kon doen, breng je op deze manier in ieder geval in je pyjama door. Halfway there, als je het mij vraagt.

Hoe lekker zou het zijn als de omgeving waarin het oké is om in je pyjama te lopen uitgebreid werd naar school? Wat maakt het uit dat het raar is? Wie bepaalt wat not done is? Mensen zullen altijd iets denken.

Tijdens de tentamens zou er niet te nauw gelet moeten worden op een dresscode. We hebben het al moeilijk genoeg. Dus volgende keer dat je tentamens hebt (of iets te vieren): kom lekker in je pyjama naar school. In ieder geval comfortabel. Het wordt vanzelf ook nog cool.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.