“Ik kan zoveel interessantere ideeën bedenken om de werkwereld efficiënter te maken”

Open de gemiddelde nieuws- of opiniesite en je ontkomt niet aan het H-woord: hybridewerken. Het combineren van thuis- en locatiewerk zou een revolutie voor de werkwereld betekenen. Maar als we dan toch druk nadenken over waar we voortaan werken, kijk dan alsjeblieft ook meteen even naar hoe we werken.

 

Prullenbak

Ook ik heb de afgelopen maanden hybride gewerkt voor mijn stage op een communicatieafdeling. Ja, ik werkte deels thuis en deels op kantoor. Maar ik bedoel nog een andere soort hybridewerk. Aan de ene kant waren er langlopende dingen die gewoon moesten gebeuren. Uitzoekwerk. Regelwerk. Van-negen-tot-vijfwerk met een urencontract. Aan de andere kant had ik als interviewer en tekstschrijver een creatieve baan. En ga dan maar eens van negen tot vijf achter elkaar teksten eruit knallen. Mocht je dit niet weten: dat kan niet. Mijn urencontract ging mentaal in de prullenbak en ik ging, komt ‘ie, projectmatig werken.

 

Ik werd een soort freelancer binnen de afdeling: ik kreeg klussen met korte deadlines. Lijntjes uitzetten, interviewen of uitzoeken, uitwerken en klaar. Ik smashte de ene deadline na de andere en was niet te stoppen. Maar had ik bij dit hele proces constant moeten verantwoorden welke uren in wat voor werkzaamheden waren gaan of constant door moeten draven zonder rust- of denkpauze tussen klussen door, dan was ik toch echt heel wat minder productief geweest.

 

Veertigurencontractje

Daarom zie ik een andere manier van hybridewerken voor me: mensen die in dienst van een organisatie of afdeling de ene na de andere klus afmaken. Een freelancer qua taken, maar wel in vaste dienst. Want zo zitten sommige mensen nou eenmaal in elkaar: leg hen uit wat ze moeten doen en wanneer het af moet zijn, en dan komt het er wel. Ga je constant hun voortgang lopen bijhouden dan lopen ze alleen maar vast. Nee, dit soort mensen zijn perfect voor allerlei klussen waar je zelf niet aan toekomt met je veertigurencontractje. Vinden zij juist leuk: taken aftikken, even genieten van het succes en dan door naar de volgende. Niks niet van negen tot vijf. Iets is af, of iets is niet af, ongeacht je aantal uren wat je erin propt.

 

Vaste freelancers. Ik zie het al helemaal voor me. Helaas gebeurt het naar mijn weten nog weinig. Maar wie weet komt daar nu eindelijk het juiste moment voor. Het afgelopen jaar heeft zoveel veranderingen gebracht, en toch vinden we een verandering van werklocatie nog het meest revolutionair. Ik kan zoveel interessantere ideeën bedenken om de werkwereld efficiënter, fijner en moderner te maken. Maar hé, niemand heeft mij nog zo’n nadenkende klus gegeven.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.