COLUMN: Dit is hoe je moet stressen

Toen ik jonger was dacht ik dat het een goed idee was om te gaan studeren. Aan de andere kant dacht ik ook dat het een goed idee was om zand te eten toen ik jonger was. Zand eten kan ik iedereen afraden. Niet medisch verantwoord. Maar dat moet je me maar niet kwalijk nemen. Ik was een heel speciaal kind.

Studeren is ook niet medisch verantwoord. Echt niet.

Zodra jij je waagt aan het verkrijgen van een felbegeerd stukje papier dat je toekomst kan verbeteren, word je geconfronteerd met verschillende gradaties van angst. Natuurlijk is er de nervositeit wanneer je naar je bankafschriften kijkt, de angst voor dat eindigende schooljaar of de schrik die plotselinge verantwoordelijkheid oplevert. Maar niets evenaart de absolute terreur die een opmarcherende deadline met zich mee draagt. Hij trekt zijn koude vingers over je ruggengraat, knijpt je hart samen en trekt je wallen over je enkels. Zelden heb ik zoveel gebeden op de Christelijke Hogeschool als in die afschrikwekkende momenten vlak voor een tentamen.

Ik ben dus niet verbaasd wanneer ik hoor dat 13% van de mensheid verschijnselen vertoont van een burn-out. En dat is niet medisch verantwoord. Stress leidt namelijk tot hartproblemen. Dan poep ik liever zand uit.

In plaats daarvan word ik geconfronteerd met de harde werkelijkheid. Alle motivational speakers, opbouwende kritiek, TedTalks en planning ten spijt is er geen grotere drijfveer voor mij om te beginnen met werken dan het feit dat het NU af moet zijn.

En natuurlijk maak je soms domme fouten, waarin je ineens merkt dat zo’n hap zand toch geen goed idee was, of dat een hbo studie verrekte veel werk is. Maar dat betekent niet dat je er voor weg kan rennen. Want de enige manier waarop jij je zand en je stress weg krijgt is door het te verteren.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.