Passie werkt aanstekelijk!

Bovenstaande titel typeert Christan. Met zijn blonde haar, zijn vrolijke lach en zijn aanstekelijke enthousiasme straalt hij warmte uit. Hij is tweedejaars journalistiek student en is vast van plan deze opleiding af te maken. Het enthousiasme over zijn vak spat er van af. Hij heeft een doel en deze opleiding helpt hem het doel te behalen. En dat heeft hij uitgedacht in zijn tussenjaar.

‘Ik ging naar het gymnasium op het Johan van Oldenbarnevelt in Amersfoort. In leerjaar 2016-2017  besloot ik een tussenjaar te doen.’ Die keuze kwam niet volledig uit hemzelf. ‘Het was deels moeten, maar ook een keuze van mezelf. Bij ons in het gezin is het heel normaal om een tussenjaar te doen. Iedereen heeft het gedaan. Na de middelbare school kun je even een jaartje tot jezelf komen en dan kun je bedenken wat je echt wilt. En toen was ik een jaartje vrij.’ Bij die laatste zin imiteert hij Sharpay Events. ‘Even helemaal tot rust komen’, vervolgt hij.

 

 

‘Ik begon mijn eigen bedrijfje op te zetten. GunstFilms, ik wilde van mijn hobby mijn werk maken. In het begin stadium mocht ik lekker creatief aan de slag. Het maken van een logo, een website en allemaal dat soort dingen.’ Christan deed wel rustig aan. ‘Ik bedacht me altijd dat ik gewoon de tijd had. Langzaam maar zeker kreeg ik steeds meer opdrachten.’  Dat was niet het enige wat hij deed. ‘Ik ging werken bij Xerox, bij de telecall afdeling. Dat deed ik vooral omdat ik daar trainingen kreeg die te maken hadden met mijn stemgebruik. Daar heb ik veel van geleerd.’ De stemtrainingen bij Xerox en het verhalen vertellen door middel van zijn eigen videobedrijf resulteerde in een stap die hem iets dichter bij zijn doel brachten. Zijn doel, waarvan hij zeker weet dat het een roeping is.

Christan heeft een roeping ervaren voordat hij aan zijn tussenjaar begon. ‘Het is begonnen bij een moment van inkeer. In de zomervakantie kon ik eigenlijk alleen maar boos zijn, omdat mijn ouders een aantal jaar gescheiden zijn. Ik kon mijn emoties alleen maar uiten door boos te zijn. Opeens bedacht ik dat het klaar was met al het gezeik. Ik wilde niet meer boos worden. Aan het begin van mijn tussenjaar voelde ik die roeping. God heeft mij stilgezet en zei als het ware: Ik draai de rollen om. Ik kreeg weer positieve energie.’

“Mijn spreken is een soort oerbehoefte.”

Het verbeteren van een belachelijke aarde

‘Nu vertel ik verhalen van mensen. Ik denk dat het straks mijn verhaal wordt wat ik ga vertellen. Het verhaal van Jezus!’ Het maakt Christan niet uit hoe hij dat doet. ‘Op een podium of zo. Dat spreken is een oerbehoefte, mijn stem zo optimaal mogelijk gebruiken om een boodschap over te brengen. Dat kan zelfs al in de kroeg.’ Over de boodschap is ook al nagedacht. ‘Dat mensen geïnspireerd zijn en iets van vreugde voelen in hun hart. Er is een God die ons helpt en er voor ons is. Er is een hemel, een plek die beter is dan deze belachelijke aarde.’

Spijt van zijn tussenjaar heeft hij niet. ‘Ik zat in mijn tussenjaar tegen het randje van een burn-out. Ik zat tegen het randje van mijn eigen kunnen. Mijn tussenjaar was een leerschool. Een bijkomend pluspunt: mijn geloof is met de dag sterker geworden.’

 

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.