COLUMN: Lekker hoopvol, lekker naïef

‘Er hangen geen touwtjes meer uit de brievenbussen, we vertrouwen elkaar niet meer. Een ondernemer zei: wat ik vroeger met een handdruk bekrachtigde, gaat nu met 5 contracten. Een ander zei: als ik een brug moet bouwen, heb ik meer juristen nodig dan ingenieurs.’  Elk medium heeft er inmiddels wel wat over gezegd. Jan Terlouw

COLUMN: Kijk mij eens gelukkig zijn

Daar zat ik dan, met vraagtekens en een berg aan gedachtes. Gedachtes aan wat jij zou voelen, gedachtes aan je potentiële nieuwe strijd waarin ik nu niet naast je sta, gedachtes aan hoe het ooit was tussen jou en mij. Gewoon, gedachtes aan jou. Wow. Dat ik zoiets bitterzoets *tandglazuur kraakt* überhaupt denk, vervolgens typ

COLUMN: Love trumps hate

Alsof het einde van de wereld nooit dichterbij was. Het kan deels te maken hebben met wat slaaptekort, maar het huilen staat me beduidend nader dan het lachen. Een nacht tussen hoop, vrees en uiteindelijk de genadeklap: Donald Trump, de 45e President van de Verenigde Staten.  Zijn speech was verrassend ‘verzoenend’ – en standaard –

COLUMN: Aanrijding met een persoon

“Close your eyes and clone yourself Build your heart an army To defend your innocence While you do everything wrong” “Dames en heren,” ik zet mijn koptelefoon even af, “wegens een aanrijding met een persoon, rijdt deze trein voorlopig niet. Nadere informatie volgt.” “Ja, hij rijdt niet… godver,” hoor ik het telefonerende meisje naast me

COLUMN: Ergeren in de trein

Nou ben ik echt niet negatief ingesteld. Echt niet. Laat dat even voorop staan. Maar man. Soms… Oh, wat kan ik me soms ergeren. Vooral in de keuken, aan bijvoorbeeld een ei dat niet goed te pellen is, of een onrijpe avocado die je vol goede moed en met heel veel trek, al opengesneden had.

COLUMN: Vrij. Zijn.

Stilte. Misschien een zacht briesje. Als je er niet op let, is het er niet. Een groen, rustgevend knipperend licht aan de overkant van het water. Wat minder regelmatig, maar minstens net zo rustgevend zijn de visjes die af en toe boven komen en een plonsje maken. Achter me is de stad verlicht. Ver weg,

COLUMN: Friendzone? Geen last van!

Op een gegeven moment was ik de twijfel helemaal zat. Tja.. en de beslissing die ik toen maakte veranderde alles. Mensen hebben het altijd over ‘de friendzone’, en hoe je daar never nooit uit kan komen. Daar heb ik dus totaaaal geen last van… Oké. Luister. Het is gewoon die stap zetten. Hoe? Ik feliciteerde haar.