“Sorry dat ik de drang heb om iemand te vermoorden”

Een bijzondere headline kwam voorbij: “Man met auto-brouwerij-syndroom vrijgesproken van rijden onder invloed”. Een bizar verhaal. De man was wel degelijk dronken rond gaan rijden, maar het was niet zijn schuld. Hij kan er namelijk ook niks aan doen dat zijn lichaam koolhydraten automatisch omzet in alcohol. Dus is hij vrijgesproken door de rechter.  

“Het is en blijft jouw leven”

Een vrijstaande bungalow halverwege een berg. Een veranda die uitkijkt over de rivier die onderlangs stroomt. Een meertje op de bergtop en een miezerig klein dorpje aan de voet van de berg. De berg in kwestie bevindt zich ergens in Colorado of Texas. Dat is wat ik zou beschrijven als je mij vraagt naar mijn

De kracht van muziek

We zitten al weken voornamelijk binnen en het lijkt erop dat het ook nog even gaat duren. Maar dat je fysiek binnen moet zitten, betekent niet dat je in je hoofd ook nergens meer heen kan. En wat werkt er nou beter dan muziek waar je helemaal bij kunt wegdromen?   Nu moet ik zeggen:

Leven met een Limburgse identiteit

Elke vrijdagmiddag kan ik niet wachten om mezelf met een enorme logeertas, die tijdens NS-spitsuren meteen dienst doet als stormram, in de trein te proppen en een kleine tweehonderd kilometer af te zakken naar mijn ouders in Zuid-Limburg. Eenmaal daar aangekomen begint mijn andere leven. Een leven waar ik, zoals het er nu uitziet, nog

Verplicht vakantie

Afgelopen weekend hoorde ik van een vriend dat het feest was in zijn geboorteland. Hij vertelde over mensen die een gat in de lucht sprongen van vreugde. Dansende, uitbundig feest vierende mensen. De vrijetijdskleding werd uit de kast gehaald en vrouwen eisten hun plek achter het aanrecht op om de lekkerste baksels te maken.  

‘De liefde’ wordt altijd zo enorm opgehemeld

Ik las laatst een geweldige thriller. Een complexe moord, een spannende zoektocht, heerlijk. Toch belandde het boek tegen het laatste hoofdstuk met een klap tegen mijn slaapkamermuur. Zo’n 400 pagina’s lang was ik aan het lijntje gehouden, in de veronderstelling eindelijk een romantiek-loos boek te hebben gevonden. Maar nee hoor, in het laatste hoofdstuk werden

Omkijken naar elkaar? We kunnen niet anders

We hebben allemaal wel eens de neiging om even je middelvinger op te steken naar je welbekende omgeving en te denken: “Ik zoek het zelf wel uit.” Stress, kapotte relaties, teleurstellingen, frustraties, er zijn zo veel verschillende redenen. Wat de reden ook is, uiteindelijk zou je het liefst met een koffer, een tentje en een

Een verroest gourmetstel

De kerstreclames vliegen je weer om de oren. In deze feestmaand worden we in het gezicht gemept met zoetsappige reclames van uitgedoste families aan statig gedekte tafels. Ze kijken elkaar liefdevol aan en geven elkaar schalen door met hoeveelheden eten waar een weeshuis nog genoeg aan zou hebben. Ik weet niet hoe realistisch dit beeld

De samenleving in een vierzit

Ik zat in een overvolle trein vanuit Maastricht. Tegenover mij zat een bejaarde Turkse moslima. Naast mij zat een zakenman, onberispelijk in pak, glimmende schoenen en elk haartje op zijn kalende hoofd in het gareel. Schuin tegenover mij zat een puisterige middelbare scholier, op wiens T-shirt een verleidelijke dame zonder T-shirt was afgebeeld. De Nederlandse

Die ene iconische Hobbit-scène

Het is november: een grauwe, grijze maand waarin er niks gebeurt en de langverwachte feestdagen zo dichtbij en toch zo ver weg lijken. Toch heeft november voor mij wel een avontuurlijk randje. Het was in deze maand dat ik, twee jaar geleden onderhand, mezelf deed denken aan die ene iconische scène uit The Hobbit. Je