Zijn we minder acceptabel als het gaat om gevoelige onderwerpen?

Homograppen moeten kunnen. Dat is de conclusie van het betoog dat voetbalanalist Johan Derksen afgelopen vrijdag in de uitzending van Veronica Inside hield. Hij reageerde in die uitzending op de kritiek die hij had gekregen naar aanleiding van grappen die hij over Albert Verlinde had gemaakt. Die grappen zouden beledigend richting homo’s zijn en dat zorgde voor veel opspraak. De discussie bereikte haar hoogtepunt toen minister van Emancipatie (Ingrid van Engelshoven) vertelde in gesprek met Derksen te willen treden.

#SorryJohan

Van Engelshoven maakte dat bekend in een interview dat ze afgelopen donderdag gaf aan De Telegraaf. Daarin benoemde ze de uitspraken van Derksen ‘onnodig’ en ‘pijnlijk’. Ze voegde eraan toe dat het haar erg had geraakt en benadrukte verder dat ze dus graag met Derksen in debat zou willen gaan. Dit, en alle commotie die ontstond na de uitspraken vormden het begin van #SorryJohan, de hashtag die op Twitter werd verspreid. Van Engelshoven werd in haar standpunt bijgestaan door D66-fractievoorzitter Rob Jetten die met zijn eigen ‘coming out-story’ zijn ongenoegen liet blijken over Derksens grappen.

Geen homofoob

De dag erna, vrijdag, was het aan Derksen zelf om te reageren. In het gesprek dat hij met presentator Wilfred Genee had maakte hij duidelijk niet homofoob te zijn. Dat bleek volgens hem al uit het feit dat de ‘gekkies’ die er volgens hem zo’n probleem van hadden gemaakt zijn uitspraken volledig verkeerd geïnterpreteerd hadden. De uitspraken werden namelijk in verband gebracht met een brief die een homoseksuele voetbalsupporter al eerder naar de KNVB had gestuurd. In die brief vertelde deze supporter dat hij de ‘homohaat’ op voetbaltribunes zat is. Derksen was het inhoudelijk met die brief eens, maar plaatste er later wel een aantal kanttekeningen bij.

Wat Derksen betreft zijn beledigende uitspraken richting homo’s dus onacceptabel. Maar er is volgens hem nog één ding erger, en dat is als homo’s niet uit de kast durven komen. Hij noemde dat zelfverloochening en dat vindt hij dus nog treuriger dan spreekkoren. Toen Genee hem vroeg of dat niet heel makkelijk gezegd was beaamde Derksen dat in eerste instantie wel maar voegde daar meteen aan toe dat hij moe werd van alle ‘huilverhalen’ over hoe moeilijk het is om uit de kast te komen die hij van homo’s had gehoord. Ook vindt hij dat homo’s tegen dit soort grappen zouden moeten kunnen.

Derksen wil dus eigenlijk dat homo’s niet te moeilijk moeten doen over grappen die over ze gemaakt kunnen worden. Dat beargumenteerde hij later in de uitzending met het feit dat hij als jaren zestiger heeft gevochten voor zijn vrijheden, en dus ook voor die om homoseksualiteit bespreekbaar te maken. En in de vrije jaren zeventig werd het ook bespreekbaar, maar volgens Derksen zijn we vandaag de dag minder acceptabel dan ooit als het om gevoelige onderwerpen gaat.

Acceptabel?

Maar in die argumentatie maakt Derksen geen verschil tussen acceptatie en ‘zeggen wat je wilt’. In de jaren zestig werd er inderdaad fel gevochten voor de vrijheid om homoseksualiteit en andere taboes bespreekbaar te maken. Maar daarmee werd niet bedoeld dat je er beledigende grappen over moest kunnen maken. Juist niet, het idee achter die bespreekbaarheid was juist acceptatie. En door dit soort grappen te maken getuig je niet van veel acceptatie. Ook niet als je grappen niet kwaadaardig bedoeld zijn.

Derksen nodigde Van Engelshoven uit om tijdens een uitzending van Veronica Inside in gesprek te gaan. Maar de minister weigerde en dat is misschien ook wel begrijpelijk. Een setting waarin vier mannen voetbalkantine-humor uitslaan is misschien ook niet dé ideale plek voor een serieuze maatschappelijke discussie. De oplossing ligt misschien eerder bij het programma Veronica Inside zelf. Laat het daar voortaan gewoon over voetbal gaan. Dat bespaart een hoop discussie.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.