Niet om lullig te doen, maar nu heb ik het echt wel even gezien met dat CHE-volk

Het huilen staat me nader dan het lachen als ik plaats neem in het medialab  van de academie Journalistiek en Communicatie. Terwijl ik mijn laptop open klap vraag ik me af of het chronisch uitstellen van werk een serieuze aandoening is.

‘’Heb je dit filmpje gezien?’’

De jongen naast mij werkt aan hetzelfde project als ik. Onbezorgd neemt hij nog een slok van zijn cappuccino. Het wekt jaloezie op. ”Huh, wat?”, zeg ik terwijl ik een croissant in mijn mond stop.

Rene van der Gijp wil verder door het leven als Renate.

”Oja dat heb ik ook gezien! Ik vind het nog steeds raar om te zien als een man een vrouw wil zijn. Ik accepteer het wel hoor, maar je kijkt er toch nog steeds heel raar van op. ”

Voordat we goed en wel in gesprek kunnen gaan heeft iemand zijn ongenuanceerde mening al door de ruimte gegooid.

”Meer dan ooit besef ik hoe gezegend wij zijn met de zoenende mannen van Suitsupply

”Maar dat heb je toch ook nog steeds als je twee mannen ziet zoenen? Zeker als je uit dezelfde christelijke hoek komt als ik, kijk je nog steeds onsmakelijk naar twee mannen die hun tong achter in elkaars keel steken.”

Ik.STIK.in.mijn.croissant. Niet om lullig te doen, maar nu heb ik het echt wel even gezien met dat CHE-volk. Kennelijk vinden mensen het hier nog steeds gek dat twee personen van hetzelfde geslacht elkaar bevestigen in de liefde? Of moet ik zeggen: ‘de tong in elkaars keel steken’? De denigrerende toon van die zin irriteert me mateloos.

Deze opmerking is hetzelfde als het vernielen van reclameposters van billboards met posters van Suit Supply: onnodig, seniel en aftands.

Zoenende homo’s horen geen oproer te veroorzaken, zijn niet onsmakelijk en al helemaal niet raar. Meer dan ooit besef ik hoe gezegend wij zijn met de zoenende mannen van Suitsupply. Een lichtpuntje in een wereld van duisternis. Morgen behang ik de muren van de CHE. Met de mannen van Suitsupply.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.