Dag Tim

Tim. Ik luister naar je muziek terwijl het spoor onder me doorschiet en de woorden via mijn vingers de weg naar het laptopscherm voor me vinden. Vrijdagochtend was je nog bewoner van onze planeet. Vrijdagavond niet meer. Of je zelf de dood opzocht of het einde jou inhaalde is nog even de vraag, maar feit is dat we je veel te snel hebben moeten laten gaan.

28 jaar was je pas en toch had je al meer bereikt dan de meesten van ons ooit zullen bereiken. Je leefde jouw leven op een snelheid die maar weinig mensen kunnen bijhouden. Als een hogesnelheidstrein vloog je door het leven. Totdat het je teveel werd en je besloot de trein zonder jou door te laten rijden. Je stopte met touren en zocht jezelf. En rust. Ik hoop dat je die nu hebt gevonden.

Spotify speelt The Nights. Het is één van mijn favorieten. Als jij iets kon, naast briljante muziek maken, was het verhalen vertellen. “Op een dag zal je deze wereld achter je laten, dus leef een leven wat jij je zult herinneren” zingt de stem in mijn oren in het Engels. Ondanks dat het voor jou nu afgelopen is, zal je herinnerd worden. De stempel die je op de muziek drukte heeft muziek beter gemaakt op een manier die nooit helemaal vergeten zal worden.

Zaterdag nadat ik hoorde dat je nooit meer muziek zult maken, ben ik de documentaire gaan kijken die ze over jouw leven maakten. Om heel eerlijk te zijn maakte het me verdrietig. Ik zag een stille jongen in een harnas geduwd worden wat te groot en te zwaar voor hem was. Acht jaar ging je gebukt onder het gewicht van beroemdheid en mensen om je heen voor wie het alleen maar ging om het geld en niet om jou.

Wat mij misschien wel het meeste raakte was het moment waarop je in een auto zat in Australië. Je kwam net uit het ziekenhuis omdat er van alles mis met je was. Meer dood dan levend hing je in de vierwieler. Maar in plaats van dat iemand om je heen zich druk maakte om jouw gezondheid ging het over de show die jij morgenavond moest geven. Avicii betekent ‘diepste hel’ en dat was waar jij in terecht was gekomen.

En nu is het over. Lachte je ’s middags nog vriendelijk naar het personeel van het hotel in Oman, ’s avonds vonden ze je dood op je kamer. Maar ondanks dat jij geen deel meer van deze wereld bent, Tim, blijft je erfenis rondzingen op de radio, Spotify en in mijn hoofd.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.