Saraï Heijboer: ‘Mijn trein raasde van station naar station’ – TUSSENJAAR

Saraï Heijboer is tweedejaars verpleegkunde studente. Ze is 18 jaar oud, ze woont in Ede en heeft nu gekozen om haar opleiding een half jaar stop te zetten. ‘Een heel tussenjaar vond ik te lang. Ik dacht dat ik in februari wel weer zin zou hebben om te gaan studeren.’ 

Toen Saraï van havo kwam was ze 16 jaar, best wel jong dus. ‘Ik wilde graag verpleegkunde studeren, dat leek me een mooie studie. Toen mijn zusje heel ziek was lag ze op de Intensive Care. Ik vond al de IC verpleegkundigen heel erg cool en telkens als ik op die afdeling kwam voelde ik hun liefde. Ik merkte ook hoe belangrijk het was dat er verpleegkundigen zijn en hoe veel zij kunnen betekenen voor families.’

Wonderen zijn de wereld nog niet uit

Daarna haalde Saraï haar propedeuse, als door een wonder. ‘Vraag me niet hoe, ik weet niet hoe ik dat voor elkaar heb gekregen. Ik moest nog een verslag inleveren vlak voor de deadline. Die heb ik 2 minuten voor 12 ingeleverd. Toen dacht ik: dit slaat nergens op. Ik had er niet op gerekend dat ik voor dat verslag nog punten zou halen. Uiteindelijk besloot ik toch even te kijken en toen zag ik ineens dat ik 60 studiepunten had. Daar was mijn uitnodiging voor de propedeuse-uitreiking.

Een half jaar lang

Saraï had dus haar propedeuse op zak, maar besloot in september 2018 haar opleiding stop te zetten voor 6 maanden. Voor haar idee was ze haar hele leven al aan het hollen en stond ze nooit stil. Alsof de trein alleen maar reisde en nooit eens stil stond. ‘Ik had een leuke stage gekregen in het ziekenhuis in Arnhem, op de afdeling maag, darm en lever. Ik had daar veel zin in, maar uiteindelijk besloot ik zelfs dat te laten gaan voor mijn tussenjaar. Ik zag door de bomen het bos niet meer. Ik was bezig met de studentenvereniging, werken, vrienden en school en mijn stage kon ik er niet bij hebben. Mijn stagebegeleider gaf mij groot gelijk. Een ziekenhuisstage is pittig en daar had ik de kracht en de energie gewoon niet voor. In dit halve tussenjaar staat het woord verveling niet in het woordenboek van Saraï. ‘Nu werk ik voornamelijk bij de Albert Heijn en doe ik daar de opleiding voor teamleider. Ik spreek veel af met vrienden en doe leuke dingen. Ik ga in januari naar Marokko voor tien dagen, ik ga een paar dagen naar Düsseldorf de kerstmarkt bezoeken en nog een weekendje naar Antwerpen. In februari hoop ik mijn opleiding weer te hervatten. Je zou kunnen zeggen dat ik een half tussenjaar heb.’

Heb je spijt van je tussenjaar? ‘Nee, zeker geen spijt. In het begin was het eng, omdat ik dacht dat het een hele impulsieve keus was. Maar naarmate de tijd vorderde wist ik dat ik de de juiste keuze  had gemaakt.’

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.