Romee Tap: ‘Ik hing boven die walvissen!’ – TUSSENJAAR

‘Over welk land wil je iets weten? Cambodja, Thailand, Vietnam of Australië?’ Zoals het een journalist betaamt beantwoord Romee Tap (20) mijn vraag met een wedervraag. Ik haal mijn schouders op. ‘Wat je kwijt wilt.’ En dus nemen we een break tussen de deadlines door, met als gevolg een spontaan interview.

‘In 2015 haalde ik mijn HAVO diploma’, begint Romee haar verhaal. ‘Ik vond economie een tof vak, ik haalde goede cijfers en ik kon het goed vinden met mijn docenten. Daarnaast vond ik marketing en consumentengedrag interessant. Dat waren de redenen om commerciële economie te gaan studeren.’ Romee stopte na een paar maanden, omdat de studie toch anders was dan ze verwachtte. ‘De studiestof was heel taai. De lessen waren onsamenhangend en over het algemeen waren de lessen slecht geregeld.’ Tijd voor wat anders dus. Maar eerst maar eens een jaar werken.

Rondje Azië

‘Ik wilde altijd naar Zuid-Amerika’, vervolgt Romee haar verhaal. ‘Maar eigenlijk maakte het me niet gek veel uit waar ik heen zou gaan. Mijn omgeving zei tegen mij en mijn vriendin dat Australië makkelijk was om als backpacker mee te beginnen.’ En dus werd het Australië. Daar bleef het trouwens niet bij. ‘Eerst gingen we een maand naar Thailand. Vervolgens zijn we tweeënhalve maand door Cambodja gereisd. Na Cambodja zijn we nog een maand door Vietnam heen getrokken en de laatste vijf maanden zaten we in Australië.’ Australië is het enige land waar Romee en haar vriendin gewerkt hebben. ‘We hebben in de plaatselijke bibliotheek onze cv’s gemaakt. Die hebben we daar ook geprint en gewoon uitgedeeld op straat.’ En met resultaat. ‘ Ik kreeg een baan in een Engelse pub. Mijn vriendin kreeg een andere baan.’

Oogcontact met een walvis

Als ik Romee vraag naar een leuk verhaal dat is bijgebleven, krijg ik de keus. ‘Wat wil je horen? Mijn ontslag of skydiven?’ We eindigen bij skydiven. Even weet ik niet waarom ze me de keus liet, want haar stem wordt luider en enthousiaster als ze over haar skydive-avontuur vertelt. ‘We wilden zo goedkoop mogelijk skydiven. We boekten en regelden alles bij een reisbureau en gingen naar onze dropzone. Vanwege het weer konden we jammer genoeg niet springen. We mochten naar een andere locatie en dus deden we dat. Toen we in het vliegtuig zaten zei mijn instructeur dat er een kans was dat we walvissen zouden zien. Dat was niet raar, het was me al twee keer eerder verteld bij twee excursies en ik was al twee keer teleurgesteld over het feit dat ik ze niet gezien had.’ Na een frons van mijn kant legt Romee haar fascinatie uit. ‘Dat was mijn doel. Ik wilde naar Australië om een walvis te spotten.’ Ik knik en enthousiast vertelt ze verder. ‘Mijn vriendin zat aan de andere kant van het vliegtuigje toen de instructeur zei dat hij walvissen zag. Ik vloog naar de andere kant van het vliegtuig. Mijn instructeur  zag dat en zei: “We fiksen wel wat.” Het volgende moment viel ik uit het vliegtuig. Ik donder 60 seconden naar beneden en land zo ongeveer boven op de walvis. Ongelofelijk. Overweldigend. Maar nog veel meer: Ik hing boven die walvis! Het was fantastisch.’ Mensen hebben een tussenjaar met een doel. Uiteindelijk is ook de missie van Romee geslaagd: Zij heeft oogcontact gehad met een walvis.

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.