Tara Eikenaar: ‘Er lag sneeuw en er waren lichtjes, het was haast romantisch’

Ze maakt haar entree in een zwarte pantalon en een keurige witte blouse. Haar haar zit netjes in een staartje en de subtiele piercing in haar neus valt op. De ijverige Tara Eikenaar (22) mag zich over drie jaar officieel een journaliste noemen. Het heeft wel even geduurd voordat ze dit doel voor ogen had.

Het zwarte gat

Tara heeft haar vwo-diploma op zak. Na de middelbare school besloot ze een jaar op de Evangelische Hogeschool te volgen. ‘Ik wist niet wat ik moest doen. Helaas heeft dat jaar me wel mijn ‘stufi’ gekost’, lacht ze spijtig. Na de Evangelische Hogeschool in Amersfoort besloot Tara dat ze de opleiding SPH wilde volgen aan de Christelijke Hogeschool in Ede. Dat heeft ze anderhalf jaar volgehouden, maar uiteindelijk besloot ze te stoppen. ‘Ik ben na anderhalf jaar gestopt met de opleiding. Daarna heb ik een poosje gewerkt. Ik deed saai werk. Ik stond 6 uur op en was dan half 8 in de fabriek. Daar draaiden we metalen profielen. Ik stond vaak de hele dag achter de machine. Ik controleerde de spullen en stopte ze in een doos of kist. Dit is zo ongeveer het zwarte gedeelte uit mijn leven’, lacht ze.

Koud, mooi en gezellig

Helemaal zwart is het niet, zo blijkt na een tijdje. Bij het bestellen van een warme chocolademelk komen de herinneringen uit het halve jaar naar boven. ‘Ik ben naar Budapest geweest. Ik ging in februari daar heen en het was heel koud. Het was zo koud dat we van kroeg naar kroeg gingen om warme chocolademelk te drinken.’ Alhoewel er veel dicht is in de winter, heeft Tara toch meerdere mooie herinneringen aan Budapest. ‘Ik weet nog dat we op het Vissers Bastion stonden. Er lag sneeuw en er waren lichtjes. Het was haast romantisch. Budapest in drie woorden? Koud, mooi en gezellig.’

Het zonnige Bologna

Het bleef niet bij Budapest. In mei besluit ze met haar vriendin naar het Italiaanse Bologna te reizen. Alhoewel de relatie inmiddels uit is, heeft ze daar een fantastische tijd gehad.  ‘Terwijl het in Nederland geen zonnig weer was, was het in de Italiaanse zon goed te doen. Het was lekker warm, heerlijk.’ Bologna ligt rechtsboven in Italië en volgens Tara is het absoluut de moeite waard om het als vakantiebestemming te gebruiken. ‘Ik weet nog goed dat mijn vriendin en ik een rondje gingen lopen, in ons hemdje en in onze korte broek. We kwamen bij een klooster en gingen daar naar binnen. In dat klooster waren monniken en wij raakten met hen aan de praat. Toen zij uiteindelijk vroegen welke relatie wij met elkaar hadden, hebben we dit keurig omzeild. Hoe leg je aan monniken uit dat je lesbisch bent? Het was hilarisch.’

Met ons mam op vakantie

Al met al heeft Tara in haar halve tussenjaar meer gedaan dan menigeen in een heel jaar voor elkaar zou krijgen. Ze vertelt nog een tijdje over haar werk en over andere kleine reisjes die ze gemaakt heeft. ‘Op een dag zei ik tegen ons mam: “Ga je mee op vakantie?” Mijn moeder wilde wel en de bestemming werd Porto. Ook dat was prachtig. Zelfs zo mooi dat mijn ouders nog twee keer zijn geweest.’

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.