SPH-student Jozien: “Uit het niets besloot ik naar Australië te gaan”

In de koffiehoek kom ik Jozien Olijve tegen. Ze is 25 jaar en net afgestudeerd aan de CHE. Mijn eerste indruk van haar is dat ze sprankelt, misschien door de lichtgroene ogen die haar gezicht duidelijk typeren. Die ogen lijken nog meer te sprankelen als ze mij het een en ander vertelt over haar tussenjaar.

‘Op mijn diploma staat SPH, maar tegenwoordig is het Social work.’ Jozien is drie maanden afgestudeerd. Maar’, zo vertelt ze, ‘er was wel een tussenjaar voor nodig om genoeg motivatie te hebben om mijn studie af te ronden.’ Nadat ze een jaar gestudeerd had, besloot Jozien een tussenjaar te nemen. ‘ De opleiding SPH vroeg heel veel van me. In mijn opleiding leerde ik hoe ik een ander kan helpen. Maar hoe kan ik een ander helpen als ik mezelf niet goed ken? Daarnaast had ik mijn twijfels over mijn studie, ik wist niet meer of SPH wel echt bij mij paste.’

Backpacken met een koffer op wielen

In mei besloot Jozien dat het genoeg was. “Uit het niets besloot ik een tussenjaar te nemen. Diezelfde maand besloot ik dat ik wilde backpacken in Australië. Ik had een folder zien liggen op de CHE waarin informatie stond over Australië. Ik wilde graag ver weg en ik had gelezen dat Australië het land bij uitstek is om te backpacken. Ook is het land relatief veilig, afgezien van de wilde dieren, en ook dat is niet onbelangrijk voor een jonge vrouw van 20”, lacht ze. “Ik ben zes maanden in Australië geweest. Ik heb drie maanden rondgereisd, ervaren hoe fantastisch Australië is en bovenal heb ik veel geleerd.” Als ik haar vraag naar haar definitie van backpacken, begint ze te lachen.  “Ik dacht dat backpacken avontuurlijk was, met een grote rugzak waarmee je kilometers lang in de natuur loopt, maar dat verschilt per land. Australië is van vele gemakken voorzien. Je kunt beter met een koffertje op rolletjes reizen.”

Dochter uit Nederland

Het doel waarmee ze naar Australië trok heeft ze in ieder geval behaald. “Ik heb mezelf leren kennen, omdat ik helemaal op mezelf was aangewezen. De laatste drie maanden heb ik gewerkt tegen kost en inwoning. Ook dat was geweldig. Australiërs zijn heel gastvrij, daardoor voelde ik me ‘part of the family’ binnen een paar dagen. Ze noemen me nog steeds ‘dochter uit Nederland’. Toen de dochter uit Nederland eindelijk weer terug kwam bij haar ouders, voelde het als een koude douche. “Het scheelde dat ik in de zomer terug kwam en dus meteen met mijn ouders op vakantie naar Italië ging. Desondanks moest ik weer heel erg wennen in mijn vertrouwde omgeving. Ik heb me ook heel lang afgevraagd waarom ik dit avontuur was begonnen en of deze reis het geld en de moeite waard was. Er zijn dingen die ik nu anders zou doen, met name de voorbereiding voor deze reis had ik beter kunnen doen. Toch heb ik veel geleerd in mijn tussenjaar. Ik weet nu dat ik tegen een stootje kan en dat achter elk mens een bijzonder verhaal zit.”

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.